More servicesWindows Live
HomeHotmailSpacesOneCare
 
MSN
Sign in
 
 
Spaces home  i_am•`i3v3iv•`PhotosProfileFriendsBlog Tools Explore the Spaces community

Blog

    October 26

    `Princess Houre`

     
     
                       เหอๆตอนนี้กำลังกรี๊ดซีรี่ส์ เกาหลี เรื่องนี้อยู่  มีคนแบกแผ่นซีดีมาให้ 16 แผ่น
    ตอนแรกก็ไม่ได้สนใจอะไร  พอดีมันว่างเลยหยิบมาดู  ทีนี้ดูยาวถึง 16แผ่นเลยครับท่าน...ว๊าก
    ดูแล้ว ก็หนุกดี แบบว่า หัวใจพองโตดี พระเอกไม่ค่อยหล่อหรอกนะ ในความคิดเรา แต่คนนิสัยเย็นชา
    เวลาเกิดจะอ่อนโยนขึ้นมาแล้ว ทำให้หัวใจพองโตดีพิลึก  หุหุ..
    จ๊ากก...บร้าไปแล้วฉานนน  นี่กลับมาดูแผ่นที่15-16อีกรอบและ  กะลังรอแผ่นที่17
    อย่างกระวนกระวาย
     
    ..อยู่คนเดียวเหงาจังเลยว้า..
    น้องกลับบ้านต่างจังหวัด เลยไม่ค่อยได้บ่น หรือหงุดหงิด ..จะว่าดีก็ดี
    แต่กลัวผีนี่เดะ  เรื่องใหญ่  - -
    อยากมีคนที่รักมั่งจังเลยย.... ถึงแม้จะเย็นชาแค่ใหน แต่ขอให้รักเราก็พอ  กีสส กีสสส
    (เอ่อ คือว่า บร้าไปแล้ววงะ)
    October 21

    บล็อคนี้ไม่มีชื่อ

    ....วันเสาร์ ความจิงเวลากลับต้องบ่าย3 แต่นี้ปาไป4โมงครึ่งแล่ววว น่าเบื่อเจง สตีล่าโปรโมชั่น ปกติแบรนด์อื่นๆเค้าโปรโมชั่นกันทีเป็น ซีซัน3-4เดือน แต่สตีล่ามานโปรโมชั่นเดือนละ3-4ครั้ง ทำเลย์เอ้าท์ ปรู๊พสี และปริ้นท์แมร่งง ทุกวันเจ้าค่า ..>< อัพบล็อคมานที่ออฟฟิศนี่แหละ อิอิ มะได้อัพเกือบเดือน ก็กลับถึงห้องก้ได้เวลานอนแล้วง่าาา เลยมะค่อยได้อัพเลย ..2-3วันมานี้อากาศเริ่มเย็นนะเนี่ยยยรู้สึกกันไม้จ้าาบรรยากาศ กลิ่นของฤดูหนาวมานเริ่มโชยมาแล้ววว ..แต่ก่อนชอบนะฤดูหนาวชอบบรรยากาศการลอยกระทง ชอบบรรยากาศปีใหม่ไปใหนก็ได้ยินเพลง X'mas แต่เดี๋ยวนี้รู้สึกว่ามานเหงาง่าาาาา....เป็นบรรยากาศที่เหงาๆพิกล....ทำให้ขี้เกียจแฮะๆ ......เกี่ยวไม้เนี่ย จะหนาวแล้วน้าาาดูแสุขภาพกานด้วยเน้อ แง่มๆๆ.......ต้องลดน้ำหนักให้ทันลอยกระทง เผื่อจะไปเดินขัดขาหน้า ของผู้บ่าวซักคนสองคน อิอิ ช่วงนี้ไม่มีไรน่าสนใจเลย อุตส่ารอเกมGE ตั้งนานพอมานมาก็ผิดหวังงะ เป็นเกมที่ต้องการเสปกเครื่องที่สูงเว่อร์ๆๆๆมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก(บิครอส เครื่องคอมของดิฉันไม่สามารถงะ แงๆๆๆ) แต่พอลองเล่นแล้วมะหนุกเลย ไม่รู้ว่าคนอื่นว่าไงกันบ้างแต่เจี๊ยบว่ามานไม่หนุก อาจเพราะยังไม่ชินหรือเปล่า แต่ฟันธงไปแล้วว่า NO!! แล้ววันนี้จะได้กลับบ้านกี่โมงเนี่ยเรา . . .มันยังปริ้นไม่หมดเลยย ชักหิวแฮะมื้อกลางวันยังมะได้หม่ำไรเลยนี่หว่าตรู. . .แงงงง><
    October 08

    วันหยุด`

                                      วันนี้ วันอาทิตย์ เป็นวันหยุดวันเดียวเท่านั้นของเรา...แต่มันก็หมดไปอย่างรวดเร็ว  แปปๆ ปาไป2ทุ่มและ ไรแว้รู้สึกเหมือนเพิ่งตื่นมะกี้เอง อีกมะกี่ช.ม ต้องไปทำงานอีกและ          .......วันหยุดทั้งทีก็มะได้มีอะไรพิเศษเลย ซักผ้า กวาดห้องถูห้อง เล่นปังย่านิด แร็คนาร็อคหน่อย  หมดเวลาและ  ><
                          .....น้ำหนักขึ้นแบบฉุดไม่อยู่ 5 5 5เดี๋ยวอ้วนเดี๋ยวผอมอยู่เนี่ยย  สตาฟมานไว้ตอนผอมเลยได้มะ  -..-   พยายามลดมา2เดือนและ    (พยามลดของมานนะ กินแต่แฟนต้าน้ำแดง...ก็ทำงานมามานรู้สึกเหนื่อยๆอยากกินไรหวานๆนี่นา...รับประทานคอหมูย่างทู๊ก เย็นหลังเลิกงาน  ...- - ก็อร่อยดีงะ  แล้วมานจะลดได้มะเนี่ยย ไอ้เจี๊ยบบ)
    อยากดูหนังง่ามะได้ดูมานชาติเศษและ   จำความไม่ได้แล้วว่าบรรยากาศมานเปนยังไง   แต่ก็ไม่รู้จะดูเรื่องไร  หนังผีก็ไม่เอางะ ติดตา >< หนังอื่นๆๆก็ไม่เหนน่าสนใจ  มีเดสโน๊ตเนี่ยน่าดู เพราะ ได้อ่านการ์ตูนมาแต่ก็กลัวๆว่ามานจะไม่หนุกเท่าการ์ตูน.............(งั้นก้ออย่าดูเลยมืง  เรื่องมากเจง   - -")
     
    September 27

    ครอบครัวกรู พ่อ แม่ แจ๊ค เจี๊ยบ จ๊อย และจิล

                      วันนี้เป็นวันแรกที่สนามบินสุวรรณภูมิเปิดใช้ ผู้คนต่างตื่นเต้นดีใจกับความภาคภูมิใจของคนไทย.......
    แต่สุรวดี กลับได้รับข่าวที่ไม่น่ารื่นรมย์ใจเหมือนชาวบ้านเค้า . . .พ่อกับแม่ประสบอุบัติเหตุรถตกเขา  ขณะเดินทางจากแม่สอด
    มากรุงเทพ ................................................................................................................................................
    .............................................................................................................................................................
                       ในขณะที่ผู้คนชุ่มชื่นกับน้ำทิพย์จากเทวดาที่โปรยลงอวยพรอวยชัยกับการเปิดใช้สนามบินใหม่. . .แต่ทำไมน้ำทิพย์ที่ว่า
    มันทำให้พ่อกะแม่กรูประสบอุบัติเหตุวะ     ด้วยอำนาจคุณพระศรีรัตนตรัยและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ขอให้พ่อกับแม่เราไม่เป็นอะไรเลย ขอจงปกป้อง
    คุ้มครองพ่อกับแม่เราให้รอดพ้นจากภยันตรายทั้งปวง. . .เคราะห์กรรมทั้งหลายที่มันต้องเกิด ...เราขอรับแทน...  ขออย่าให้พ่อกับเราต้องเจ็บ
    ปวด  อย่าให้ต้องเจอะเจอเคราะห์กรรมใดๆทั้งสิ้น. . .
                        พอเกิดเหตุแบบนี้ขึ้น . . .ทำให้เรานึกถึงพี่ชายเรา   เรามีพี่ชายอยู่คนนึงอายุห่างจากเรา 4ปี   พี่เราเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุเมื่อ
    2ปี ที่แล้ว  เราเห็นภาพวิดีโอที่ถ่ายจากสำนักข่าวท้องถิ่นตอนมาถ่ายที่เกิดเหตุ  ทำให้เราร้องไห้แบบหยุดไม่ได้  ทั้งๆที่เราพยายามไม่ร้องตลอด
    งานศพ  เพื่อเป็นกำลังใจให้พ่อกับแม่เรา. . .แต่ภาพข่าวที่ถ่ายมา  ทำให้เราสงสารพี่ชายเรา ต้องนอน อยู่ข้างถนนไม่มีใครรู้ว่าคนที่นอนอยู่เป็นพี่
    พี่ชายกรู รอบตัวพี่มีเลือดและเนื้อของพี่เราเต็มไปหมด และที่ตัวมีกระเป๋าเป้ที่ ใส่พลอยมาจากที่ร้าน มีปลาดุกที่ตายแล้วที่พี่เราจะเอามาทำผัดเผ็ด
    พี่เราซื้อปลา เค้าจะซื้อปลาที่ตายแล้วเสมอเพราะเค้าไม่เคยฆ่าสัตว์เลย แม้แต่ยุง....................................................................
    .........................................................................................................................................................
    พี่เราต้องนอนอยู่อย่างนั้น นานมาก จนมีคนแถวนั้นบอกว่า  ...นั่นมัน ไอ้แจ๊คนี่นา แจ็คลูกคนนู้นคนนี้    พี่กรูนอนอยู่อย่างนั้น นานมากแล้ว
    ไม่มีใครพยุงพี่กรูให้นอนดีดีเลย  พี่เรา.............ไอ้รถคันที่ขับมาชนพี่กรูมันก็ยืน พูดว่า พี่กรูผิดทั้งที่พี่กรูนอนตายอยู่ยั่งงั้น  ไม่สามารถตอบอะไรได้
    ทั้งๆที่รถมันยางแตก  พุ่งมาหาพี่เรา  ในขณะที่พี่เรากำลังจะแซงรถขึ้นไป ทำให้พี่เราต้องไปอยู่ในเลนส์  นู้นกลายเป็นพี่กรูผิด........ตลอดงานศพมัน
    ไม่มากราบศพพี่กรูสักวันเดียว  ด้วยเหตุผลที่ว่าไม่กล้ามา  กลัวญาติพี่น้องเรา......วันที่3ที่พี่เราตาย  เกิดเรื่องแปลกขึ้นเมื่อป้าแถวบ้านเป็นลมล้มไป
    แล้วตื่นขึ้นมาร้องไห้โวยวาย  จับใจความได้ว่าเป็นพี่ชายเรา  เรากับน้องก็วิ่งไปหา  พอเห็นหน้าเรา  ป้าเค้าก็ร้องไห้แล้วเรียกชื่อเรากับน้อง
                                  ..ไอ้เจี๊ยบ..ไอ้จ๊อย..น้องจิล  ........เรารู้ทันทีว่า นั่นพี่ชายเรา เราก็ยกมือไหว้  พี่เราบอกว่าเค้าขอโทดที่มาด่วนจากไป 
    เค้าบอกว่าเค้าไม่ดีเองไม่ยอมเชื่อฟังพ่อ  พี่เราเห็นพ่อร้องไห้ พี่ก็ลงไปกราบเท้าพ่อและกราบแม่ทั้งๆที่อยู่ในร่างของป้าอย่างงั้น แล้วก็ขอโทษพ่อและแม่ 
    อาจเป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่อ แต่เรารู้สึกได้ว่านั่นคือพี่ชายเรา และเราจำได้ไม่เคยลืม
                         เรากับพี่ไม่เคยกินเส้นกันตอนมีชีวิตอยู่  พูดกันน้อยมาก  แทบไม่พูดเลย...แต่ตอนนี้เราคิดถึงพี่เราเสมอ
     
                             ........................................................................................
             
                                                                  พ่อกับแม่เรา ปลอดภัยแล้ว
    September 24

    alot like love

                                                                .......................................................
     
    เพิ่งดูหนัง เรื่องนี้จบ  alot like love สามีป้าเดมี่มัวร์  เป็นพระเอก ดูไปก็ยิ้มไปเหมือนคนบ้า  เพราะหนังมันออกแนวน่ารัก ฮาๆ ตามแบบฉบับ เลิฟคอมมาดี้
    ดูแล้ว ก็รู้สึกดี นะ มีความสุขไปกะพระเอกนางเอกด้วย  อยากแต่งงานมั่งจังวุ้ย (ใครจะมาแต่งกะมืงงงงง5 5 5 5)  หนังมันทำให้รู้สึกว่า มีรักแล้ว มีความสุข
    ธรรมดาแหละน่า  หนังก็คือหนังมันมักจบแบบ แฮปปี้อยู่แล้ว. . . .(แต่หนังก็มักเอามาจากชีวิตจริงนะเว้ยย...ชีวิตคนอื่นเดะมะช่ายชีวิตกรู...-*-..)
     
      งืมเกือบลืมไปเลยว่า มีเรื่องยอดมนุษย์จะมาเม้าท์  แตแดแด้นนนนท์ วันนี้ขอเสนอ  ยอดมนุษย์ ต้องจี้ดิอุส อิอิ   (คงจะคล้ายพวกคาเมนไรเดอร์หรือ ทาเคชิไรแนวๆนั้นแหละ....มั้ง)
    ต้องจี้ดิอุสเป็นเพื่อนที่เรารู้จักในเกม เกมแร็คนาร็อคออนไลน์นะเมื่อ2-3ปีก่อนนู้น        เขาเป็นผู้ชายที่น่ารักเป็นยอดมนุย์ที่มักทำให้เรายิ้มได้เสมอๆ ไม่ว่าเราจะเจออะไรมา
    ปัญหาเรื่องงาน  เรื่องส่วนตัว  เรื่องหัวใจ  ยอดมนุษย์คนนี้ ปราบให้หมด 5 5 5........ต้องเป็นคนปากเกร็ด  แต่ไปเรียนและทำงานแถวลาดกระบังนู้นนนนน
    ในขณะที่เรา อยู่แถวเกษตร เรียนสวนดุสิต และทำงานที่สาทร    ต่างคนต่างมีชีวิตของตัวเองเรียน ทำงาน  แต่เรารู้สึกว่าต้องเป็นเพื่อนที่รู้จักมานานมากก  เค้าจะ มีอะไรที่ทำให้เรา
    หายเซงได้  หัวเราะได้ทุกที ......ต้องจึงเป็นยอดมนุษย์ของเรา    นั่นคือที่มาของคำว่ายอดมนุษย์  5 5
     
      พูดถึงเพื่อน  พอเรียนจบ ต่างคนก็ต่างทำงาน  มันก็เลยรู้สึกเหมือนว่า  เพื่อนกรูหายไปใหนหมดวะ  หรื่อไม่มีเพื่อนเลยวุ้ย  อาจรู้สึกเหงาๆๆ  แต่จริงๆแล้วเพื่อนมานก็อยู่ของมัน
    อย่างนั้น มันอยู่ตรงที่เดิมน่านแหละและอยู่ตรงนั้นเสมอ   ไม่เชื่อก็เราลองโทรไปหามันสิ....-*-...      (คำแรกที่ได้ยินหลังจากเสียงตรูดๆๆๆคือ สาดดดดดด  -*-)
                    วันนี้คุณโทรหาเพื่อนคุณหรือยังจ้า..........ฝนตกบ่อยผิดปกติดูแลตัวเองกันให้ดีๆน้า  นอนหลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์(กอปปี้มาจากผู้ประกาศข่าวอีกที แฮะๆ)
    September 23

    >0<...สุรวดีขาดงานอีกแล้ว

     
               อาจจะงงว่า...ไอ้สุรวดีนะคืออะไร  หรือใคร??!!!   มานเป็นชื่อของข้าพเจ้าเองเจ้าของเสปซนี่แหละ....วันนี้วันเสาร์ตื่นขึ้นมาตี5.30น.เพราะเคยชิน
    เพราะทุกทีต้องไปทำงาน  แต่วันนี้กระผมหรือดิฉันคนนี้ไม่มีตังค์ไปทำงานครับ  สืบเนื่องจากอาการฟิวค์ขาดมะวาน  เงินเดือนมานหมดไปแล้วเอาแบ่งใช้กะน้อง
    ... -..- ...ถึงไม่มากมาย ก็แบ่งละกันน่า  แต่น้องมานไม่ยอมโทรหาแม่เนื่องจากกลัวโดนด่าเพราะมานใช้เงิน2วันหมด ><(แม่มะด่า กรูนี่แหละจะฆ่ามืงง...แง่มมๆๆ)
    เราก็เลยมะมีเงินไปทำงาน  ช่างเป็นพนักงานที่ขาด ลา สายเยอะที่สุดในโลก...
     
           .....16.46น.แล้ว อิอิ โดดข้ามวันมาเลยก็ คือมะเช้า สรุปแล้วได้ไปทำงานอะ เย้ๆ   ไอ้ปุ้ยเพื่อนที่ทำงานโอนเงินมาให้...เดชะบุญของไอ้เจี๊ยบ ไม่ต้องตกเป็นผู้ต้องหา
    สายลาขาด  อีกต่อไป เย้!   เย้!....เยนวันนี้อารมณ์ แจ่ม อิอิ        ถึงแม้ว่าจะทำงานอันน่าเบื่อมาทั้งวันก็ตามเพราะเข้ามาอ่านคอมเม้นท์ แล้วรู้สึกดี.....คอมเม้นท์มันก็เป็น
    อะไรที่สร้างกำลังใจดีดีได้ไม่น้อยเลยน้า..........ไว้บล็อคหน้าเรามีเรื่องเล่าถึง ยอดมนุษย์คนนึงให้อ่านกัน...............•^^•  ของีบตอนเยนหน่อยมะหวาย  ง่วงง่า....
    September 22

    well come back.

                       
                       เริ่มต้นกับการกลับมาทำเสปซอีกครั้ง หลังจากที่เสปซอันเก่ามานเน่าถาวร ...ย้ายมาบ้านใหม่กับเวอร์ชั่นใหม่ๆที่ทำเอาเอ๋อไปไม่น้อย
    ใจจริงอยากจะอัพบล็อค ตั้งนานและ แต่ว่ามัวงมกับเสปซหน้าตาใหม่  ก็ล้มเหลว..กันไป............
                      แต่วันนี้. . .เป็นวันที่เรารู้สึกแย่กับชีวิตมาก. . . .รู้สึกว่าต้องหาที่ระบายให้ได้  ..ไม่งั้นคงต้องเกิดอะไรซักอย่างขึ้น??
                  เดินมาขึ้นรถไฟฟ้า....ฝนตกพอดียิ่งทำให้อารมณ์เราแปรปรวนรุนแรง....ทำไมเราไม่เคยรู้สึกดีกับฝนเลย   เราพร่ำพูดกับตัวเองอยู่เสมอ
    ว่าเราเกลียดฝน!!!....เพราะทุกครั้งที่ฝนตก เรามักจะคิดถึงเรื่องราวต่างๆที่มันเกิดขึ้นไม่ว่าเรื่องนั้นจะเป็นเรื่องที่น่าจะมีความสุข หรือเป็นเรื่อง
    ที่ไม่บรรเทิงเอาซะเลย...แต่เราก็รู้สึกจุกอกร่ำไป.....งืมมม...ทำให้เราอยากรู้เหมือนกันนะ  ว่าเวลาฝนตกผู้คนทั่วไปเค้าจะคิดและรู้สึกกันยังไงบ้าง
    ....ถ้าใครหลงเข้ามาในเสปซเราก็ช่วยบอกเราทีนะว่า.......เวลาฝนตกคุณรู้สึกกันยังไงจะรู้สึกและคิดเหมือนที่เราเป็นไม้..•^^•..
                                           ลงรถไฟฟ้ามาต่อรถเมล์ฝนไม่มีทีท่าว่าจะซาลงเลย.....เรามาสังเกตตัวเราเองว่า....
                 เราไม่เคยหลบฝนเลยซักครั้งที่ฝนตก  เป็นโรคที่ต้องเดินฝ่ามันไปซะยังงั้น......เพราะอะไรก็ไม่รู้???รู้อย่างเดียวว่า  เปียก..><
                                                                ..............เฮ้ออออ~~•........
                       เหนื่อย....กับหลายๆอย่างที่เกิดขึ้นกับเราวันนี้  สรุปได้ว่าเราเหนื่อย....เหนื่อยใจ   หดหู่ใจ   รู้สึกแห้ง   ห่อเหี่ยว
          คงอยากมีกำลังใจแหละมั้ง??      
     
                         ความจริงเราเป็นคนสนุกสนานเฮฮา  แต่วันนี้โชคร้ายหน่อยที่อารมณ์เรามานแย่  บล็อคแรกของเสปซนี้
    เลยดู      เซงๆๆไปตามอารมณ์ทำ.......
     
                       เคยรู้สึกไม้ว่า...เวลาอารมณ์แบบนี้ อยากมีใครซักคนอยู่ข้างๆคอยให้กำลังใจ   นอนคุยกัน  หรือไม่ก็นอนฟังเราแพร่ม...จนเราหมดแรงแพร่มและหลับไป
    แต่ไม่ว่า  คุณจะตกใจตื่นซักกี่ครั้ง..ยังใงเค้าก็ยังอยู่...........
     
     
                                                                 ..............เฮ้ออออ~~•........
     
             ก็อยู่คนเดียวไปละกันมืง    เดินกลางสายฝนคนเดียว    ช่างแม่ง  อยู่คนเดียวก็ได้วะ   (...>0<...ง่าขอสบถเพื่อความสะใจขออภัยนะเจ้าคะ ....ผู้ปกครองควรพิจารณา)